De Portugese bilspleet

Hoerá! Zomerse "eye candy" in de Algarve. 

Het is niet mijn hobby, maar in dit warme land lijkt het onvermijdelijk. Het volle zicht op een, al dan niet harige, bilspleet. Ik kan er niets aan doen, maar ik vind het onsmakelijk-fascinerend. Mijn ogen worden er soort van magnetisch naar toe getrokken. Al die mannen, al dan niet met echtgenote / partner in het spoor, met een afgezakte broek waar vaker niet dan wel twee bolle billen met bijbehorende kloof bovenuit piepen.  

Eet smakelijk

Je komt ze tegen in allerlei situaties. Het viel me voor het eerst op in een restaurant waar we tussen de middag even snel een dagschotel verorberden.Schuin rechts voor me een echtpaar met een klein jongetje. Het jochie kwebbelt voluit, waardoor ik de kant van hun tafel op kijk. En daar is hij …. De véél te dikke papa met zijn slecht zittende broek, een klein reepje onderbroek en twee hele bolle billen met daar tussen een voluptueuze bilspleet die mij grijnzend aanstaart. Het ziet er niet eetlust verhogend uit. Gelukkig heb ik écht honger. 

Kip op de markt

Bij een andere gelegenheid eten we lekker een kippetje op te markt die elke vierde zondag van de maand wordt gehouden in ons eigen Santa Catarina da Fonte do Bispo. Op de zondag markten staan traditioneel ook “de kippenboeren”. Dat zijn de verrijdbare grill-restaurants waar je een heerlijk gegrild kippetje en een bak sla met een biertje kunt kopen voor de zondagse lunch. 

Lust je nog een kippetje?

Ook daar aan het tafeltje schuin voor me een gezin. Vader een tikkeltje aan de corpulente kant; pantalon niet helemaal afgestemd op het figuur van de drager. En weer grijnsde mij daar twee witte kadetten tegemoet. In de spleet er tussen, paste makkelijk de afgekloven kippenbotjes van onze formica tafel. Gelukkig waren we met vier dames en hebben en we (vrije middag) een biertje op, dus we kunnen er om lachen. Maar echt een fris gezicht is het niet. 

Wegwerkzaamheden ....

Gisteren kwamen we terug van het boodschappen doen. De weg rondom de rotonde van ons dorp ligt al maanden open.. en dan weer eens dicht … en dan gaat het gloednieuwe asfalt weer open, maar dat terzijde. Wegwerkers zijn druk bezig met graafmachines, boorhamers, indrukwekkende zagen en slijptollen. Links en rechts staan tijdelijke stoplichten opgesteld en voor één van die verkeerslichten moeten we wachten op het tegemoetkomend verkeer. Wat doe je als je wacht … je kijkt om je heen. Aan de linkerkant van de weg een stoere wegwerker met een grote slijptol en je raadt het al: een dito bilspleet. De harige billen zijn, getuige de kleur, al door behoorlijk wat zon (en dames ogen?) gezien. 

Dames: ben ik nu overdreven preuts? Ben ik vreselijk ouderwets? Of gewoon een zeikerd? Ik vraag me bij al dat (ongewenste) bloot toch iets af. Al die "bilnaad-flashers", die hebben toch een vrouw, vriendin, vriend, moeder? In elk geval iemand die ze kan adviseren of zelfs helpen. Waarom dames, heren, laten jullie je partner of kind er zo bij lopen? Wat is t nou voor moeite om´s morgens even een blik te werpen en te zeggen “lieverd, die broek kan écht niet meer. Kom, trek deze aan, dan vat je geen kou….

Heren: sorry, het is echt géén gezicht, al die blote billen boven je slecht aangehangen broek uit. Het staat niet stoer. Het is slordig, onverzorgd en vrij onsmakelijk maar gelukkig wel een mooi onderwerp voor een zomerse fotoserie. 

De weg naar een nieuwe weg...

Over de ondernemende burgemeester van Santa Catarina da Fonte do Bispo

B&B Cas al Cubo ligt ongeveer 200 meter van de geasfalteerde weg, aan een pad dat in het Portugees beschreven wordt als “terra batida” of aangestampte aarde. Het pad is gemaakt van plat gereden rivierklei. Voor dit materiaal wordt geput uit de rivier de Alportel die een paar kilometer verderop stroomt … als er water in staat. Het is goede, vaste aarde met als nadeel dat er flinke rivierkeien in kunnen zitten. Dit materiaal wordt op de weg gestrooid en met een enorme machine stevig aangestampt.  Dat houdt de weg ongeveer een jaar in nette conditie, totdat de slijtsporen toch weer duidelijk worden.

De weg is “eigendom” van de gemeente, hoewel hij over ons terrein loopt. Die gemeente heeft dus ook de verantwoording voor het bijhouden van de berijdbaarheid. “De gemeente” is in ons geval onze lokale “Junta de Freguesia” van Santa Catarina da Fonte do Bispo.  Een Junta kan je vergelijken met een soort stadsdeelraad want in het grote geheel vallen wij onder de gemeente Tavira. Elke Junta heeft een voorzitter, hier heel deftig “Presidente” genoemd en sinds september 2013 hebben wij te maken met de socialistische voorzitter Sr. Carlos Sousa.

Sr. Presidente Carlos is naast zijn werk voor de Junta ook zelf bouwondernemer, dus hij weet hoe de wegen moeten worden onderhouden. Twee winters geleden werd onze weg uitgebreid verbeterd en we hebben weer een tijd prima kunnen rijden. Inmiddels was het weer een “tweesporenbeleid” en er moest nodig iets gebeuren. Maar ja … de Junta is arm.

Rivierkeien in de weg

Een week of drie geleden schrikken we op van een doordringend getoeter voor de deur van B&B Cas al CUbo. Inspectie leert dat de volkswagenbus van de gemeente staat geparkeerd op het pad en onze kwieke Presidente stapt uit. Na de nodige plichtplegingen over het weer en een mail die we hem hebben gestuurd, komt hij ter zake. Ons pad hè .. dat is best slecht aan het worden. Maar ja. Hij heeft geen geld. Allemaal op; het hele budget. En dat is nou wel jammer, want we zijn natuurlijk wel een bedrijf en het is voor onze gasten wel zo fijn als ze een beetje schadevrij en met de bodemplaat van de auto intact  het terrein op kunnen draaien. Dat vinden wij natuurlijk zelf ook.

Dan volgt een voorstel waarvan we niet weten of we er nou hard om moeten lachen of dat het een traan waard is. Want wat heeft onze slimme Presidente bedacht; twee dingen. En die gaat hij nu heel handig combineren. Volgend jaar in september volgen weer de gemeenteraadsverkiezingen in Portugal. Sr. Carlos wil graag worden herkozen. Van mij mag dat, en niet alleen omdat het een aimabele man is die ons in zijn gemeente hartelijk heeft verwelkomt.

Hij is sociaal binnen de gemeente voor de hele bevolking, Portugees en éstrangeiros´ ofwel de buitenlanders. Voor alle ouders met kinderen bijvoorbeeld heeft hij in de zomervakantie, waar door alle werkende ouders als een berg wordt opgezien, voor prima opvang tegen een betaalbaar tarief. En dat is naar onze mening óók de taak van zo´n lokale “regering”. Hij verzorgt feesten en partijen in de zomer, de lijm van de Portugese samenleving; support de scouts, kortom hij doet voor iedereen zijn best.

Sr. Carlos is ook de enige die drie jaar geleden moeite heeft gedaan om zich hier bij ons te komen voorstellen en zijn plannen voor Santa Catarina toe te lichten. Toen hebben we op hem gestemd en dat hoopt hij natuurlijk nu ook weer te bereiken. Er volgen in elk geval wel enige hints in die richting. Eén weg naar zijn herverkiezing lijkt Sr. Carlos ons pad. Hij komt met een schitterend commercieel voorstel wat natuurlijk van geen kanten klopt, maar zo mooi is dat we het niet kunnen helpen en hem bewonderend aanstaren.

De gemeenteshovel aan het werk

Onze Presidente kondigt aan dat hij ons pad gaat herstellen. En niet zomaar met rivierklei en rivierkeien, maar met echt tout-venant. Dat is een soort grof grind -basismateriaal onder asfaltwegen- dat in combinatie met pó de pedra –steenstof, een soort steencement- een harde compacte massa vormt die weinig onderhoud behoeft en goed rijdt. Hij, Sr. Carlos levert het materieel en de manschappen, maar ja …. Geen geld hè. Dus of wij zo vriendelijk willen zijn om het materiaal te betalen. Hij gaat het zelf kopen en halen bij de britadeira (de steenfabriek) en laat de rekening op onze naam zetten.

Een nieuwe weg !

 Heel even weten we dus niet waar we kijken moeten, maar onze presidente is beter voorbereid dan dat. Hij heeft het allemaal al uitgerekend. Het gaat ons maximaal € 350,00 kosten. Dus ondanks het feit dat die kosten natuurlijk normaal gesproken nooit voor ons zouden zijn, gaan we overstag. Dat bedrag is te overzien. En we krijgen er een keurige weg voor terug. De Presidente staat nu zelf hier voor de poort te harken. 

B&B Cas al Cubo is weer probleemloos te bereiken. Hij blij, wij blij en petje af voor de ondernemersgeest van Onze Carlos!